INTERMEZZO

Jasper Johns: “The critic smiles” (1959)

Een bronzen plastiek waarbij de borstels zijn vervangen door tanden. Er bestaat van zijn hand ook “The critic sees”: een bronzen bril met achter de glazen in plaats van twee ogen twee pratende monden, waarvan ook de tanden te zien zijn.

Cleveland Museum of Art:

“Claes Oldenburg's "Giant Toothpaste Tube," 1964, lies on a platform like a reclining nude in front of Andy Warhol's "Marilyn x 100,'' 1962, and a double portrait of two performers from Warhol's Factory studio, painted by Alice Neel. “

Tandpasta kunst (wel eerst door reclame heenbijten)

“My toothbrush however looked the best; when coated
with a flimsy layer of
germicidal toothpaste,
Scrubbed onerously against the periphery of my
disdainfully yellow teeth;
imparting them a scintillating shine.”

Nikhil Parekh.

Derek boshier: “Clean Shot”

Boshier had iets met tandpasta en tandenborstels: al in de jaren zestig ging zijn bekendste schilderij: “The Identi-Kit Man” over tandpasta.
Tandpasta was destijds het eerste product waarvoor reclame werd gemaakt op de Britse TV.

Dante Gabriel Rossetti: “The Blessed Damozel “ schets

In "The Blessed Damozel" toont Dante Gabriel Rossetti de scheiding tussen hemel en aarde. De Damozel kijkt neer vauit de hemel, verlangend naar haar geliefde die op aarde verblijft.

"So high, that looking downward thence
She scarce could see the sun.
It lies in Heaven, across the flood
Of ether, as a bridge.
Beneath, the tides of day and night
With flame and darkness ridge
The void, as low as where this earth
Spins like a fretful midge."

"Bach is Onze Lieve Heer der muziek, tot wie elke componist zou moeten bidden alvorens aan het werk te gaan."

Claude Debussy

Pierre Louÿs : “Chansons de Bilitis“

“Een vrouw hult zich in witte wol,
Een andere tooit zich met zijde en goud.
Een andere bedekt zich met bladeren en druiven.

Ikzelf kan alleen maar naakt zijn.
Mijn minnaar neem me zoals ik ben: zonder kleren,
sieraden of sandalen. Dat is Bilitis ten voeten uit.

Mijn haren zijn zwart van hun zwart en mijn rode lippen
zijn rood van hun rood. Mijn lokken golven
om mij heen, vrij en weelderig zoals pluimen.

Neem mij zoals mijn moeder mij gemaakt heeft
in een langgeleden nacht, en als ik je zo beval,
vergeet dan niet om het mij te zeggen.”

Renee Vivien

Tijdgenoten beschouwden haar als mooi en elegant, met blond haar, bruine ogen doorspikkeld met gouden vlekken en een ingehouden androgyn voorkomen. Voordat haar ziekte uitbrak had ze een goed figuur, droeg ze dure kleren en was vooral gek op de juwelen van Lalique. Haar Parijse huis was een luxe appartement met een Japanse tuin.

Zij niet.

De Frygische muts werd als symbool beschouwd van vrijheid in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Tot op de dag van vandaag wordt het nationale symbool van Frankrijk, Marianne, afgebeeld met een Frygische muts op.