wintertenen

Zelfde afbeelding als hieronder maar dan bewerkt, ook een hommage aan Pollock (zoals Google deed)



"Slapen als een opgeborgen ei is wat ze wil,
ze wil flinterdunne dromen vlak boven haar ogen.
Houdt ze ze open dan is er overzicht en orde,
dan ruikt ze de logge opstaanlucht die
hoekig en bedaard de slaapkamerstilte omlijnt.
Dan is ze waar ze wezen kan.

Geen ooglid naar beneden dus. Duisternis, dat is
een vormeloze koelcel met ingevroren stemmetjes.
Het maakt haar huid één grote, opgezwollen winterteen,
geprik, gestotter, een tinteling
vol kamerzwart geroezemoes."

Joost Zwagerman

winterwortel

als Lichtenstein



Roy Lichtenstein vond dat moderne mensen bereid waren om zo ongeveer alles op te hangen en elke verfspat als kunst te accepteren ( Duchamp ging zelfs verder, zoals vermeld), maar dat er nog één taboe bestond: "low culture" zou door afnemers van "high culture" beslist niet worden getolereerd. Elementen uit advertenties, uit strips en reclames nam hij nauwkeurig - maar wel gemanipuleerd en geregisseerd - over op zijn doeken. Alledaagser en banaler konden zijn onderwerpen niet zijn. Zo presenteerde Lichtenstein zichzelf in 1962 in een beroemde New Yorkse galerie. Hij bereikte er het gewenste effect mee: het publiek was geshockeerd.
Daar waar Dada nog kritisch, ironisch was, wilde Pop-Art dat niet zijn: slechts registreren.

Sterrenbeeld

Steenbok

Op het spoor gezet door mijn leermeester Jacques den Haan:

Tropic of Capricorn is het tweede deel van Henry Miller's autobiografische boeken. Beschreef hij in "Kreeftskeerkring" zijn moeizame, turbulente jaren in Parijs, in "Steenbokskeerkring" richt Miller zijn blik op het New York van omstreeks 1920. Hij vertelt over de chaotische achtergrond van zijn Duitse milieu, zijn eerste (mislukte) huwelijk, de jungle van zijn vele liefdesaffaires, met als hoogtepunten zijn ervaringen als personeelschef van een telegraafmaatschappij en zijn kennismaking met June Smith.

"Any genuine philosophy leads to action and from action back again to wonder, to the enduring fact of mystery."

Henry Miller

winterslaap

De winterslaap

"Als de sneeuw niet meer
Smelten wil,
Een boterham met dubbel jam
De mond niet opent,
een oog kijkt eerder scheel
naar een gebroken ruit –
Dan hangt men lakens voor het raam,
De kille bloedsomloop
Zakt naar de modder,
Er is geen wakker worden aan."

Waterkou

J.W. Waterhouse: "Ariadne"

Arthur Lehning wikkelde in de jaren zestig een draad af in het anarchistische labyrint uit die tijd, waarbij ook een bekende Friese anarchist aan de orde kwam. Het Friese dorp Appelscha is zelfs van historische betekenis voor het Nederlandse anarchisme. Al jarenlang worden de pinksterlanddagen, de jaarlijkse bijeenkomst van Nederlandse anarchisten, daar georganiseerd.
Waarom zijn er zoveel vrouwen in het rood gekleed bij Waterhouse? Wat is daar de rode draad? Heeft vast niets met “De Rode Draad” te maken!

Winter's Tale

“You can never hold back spring
You can be sure that I will never
Stop believing
The blushing rose will climb
Spring ahead or fall behind
Winter dreams the same dream
Every time

You can never hold back spring
Even though you've lost your way
The world keeps dreaming of spring


So close your eyes
Open you heart
To one who's dreaming of you
You can never hold back spring
Baby

Remember everything that spring
Can bring
You can never hold back spring“

Tom Waits

Ik stel me voor

Het is op veler dringende verzoek dat deBo een portret van mij heeft gekonterfeit en ik kan niet anders dan met voldoening mijzelve beschouwen: dat ben ik!
Ook vond ik een treffend versje:

“De Joker is opgestaan
Heeft zijn make-up opgedaan
En een goede grap bedacht
Ontmaskert het systeem en lacht

Men eist de kaart terug van die klier
Maar de Joker, die vertrekt geen spier
De strijd nog lang niet beslecht
Staat hij vooralsnog in zijn recht

Probeert de zaak eens op te fokken
Teneinde een discussie uit te lokken
Maar hoewel men de grap wel ziet
Veel gepraat wordt er nog niet”

winternacht

Als op een winternacht is ontzettend onderhoudend, afwisselend poëtisch, essayistisch, prozaïsch en hilarisch. Calvino brengt ons terug naar de tijd toen we nog onbezonnen lazen, zonder kennis van het boekbedrijf, de wereld van recensies en polemieken, die tijd toen boeken uit een donkere tunnel leken te komen, in plaats van te worden geschreven door al te kleinmenselijke schrijvers. Ondertussen verwijst hij naar Kafka, geeft hij een personage de naam ,,Hermes'' (de boodschapper van de goden, ofte de goddelijke schrijver) en brengt hij een ode aan de Lezeres. Uiteindelijk draait alles om haar: die vrouw die met overgave zit te lezen

intermezzo

"Gris con dos formas" (Grijs in twee vormen) Antoni Tapies

“Ik zou een taal willen die geen betekenis draagt, maar bovenal intensiteit, een betekenis die aan de betekenis ontstijgt, en die je niet zozeer zou moeten lezen, als wel bezien,met de geleerdheid van het oog, de eruditie van het netvlies."

Erwin Mortier: “Godenslaap”


Het is slecht gesteld met de kunst in de 21e eeuw. Er zijn evenwel lichtpuntjes.

winterkost

“Andere Tijden”

“Toen stond tante Toos onstuimig op. Ze smeet de vorken en messen in de leege schaal van de zuurkool, smakte de borden bijeen, en omdat ze 'r mond bij dat ophitsend lawaai niet houden kon, ging ze plotseling driftig tegen 't morsend meisje tekeer.
‘Nou zeg ik je één ding!’, zei ze met 'n rapshuis-gezicht: ‘je staat niet eerder van tafel op voor je bord leeg is! Mijn hoef je niet te likken en voor mijn hoef je geen snoepgoed te bewaren, maar eten zal je, al stik-ie 'r in! Da's me elke dag 't zelfde gemier, en dat hangt me de keel uit, versta je?.... Ik vraag of je 't verstaat?’

Uit: “Droomkoninkje. “
HERMAN HEIJERMANS.


Duchamp heeft invloed gehad op de manier waarop wij tegen de dingen aankijken. Waarschijnlijk is de manier van kijken die wij “Camp” noemen bij hem ontstaan. Hoe vermakelijk is het niet om te kijken naar zulke oude plaatjes, de truttigheid die er uit spreekt werkt op onze lachspieren. Zo gaat het ook met teksten uit een lang vervlogen tijd.